Tek Kişiydim

Nereden bilmem, İznik’te çalışırken, akşamları göl kenarına yaptığım gezintiler geldi aklıma. Kaldığım yer yazlık sitede, şehrin biraz dışında, göle yakın bir evdi. Kış olduğu için neredeyse oturan kimse yoktu, bir kaç ev dışında. İyiden iyiye bahar gelip de havalar tam da şimdiki tadı vermeye başladığında, yalnız kaldığım o evden, yine yalnız başıma sahilde dolaşmaya giderdim. İskeleler vardı, göle daldıkça zifirileşen. Orada oturur konuşurdum. Sonra sakin, dönerdim küçük soğuk evime.

Bir de işe bisikletle gidip gelirken, caddede trafiğin gürültüsüne de güvenip, aldırmadan şarkı söylerdim. Meyve ağaçları olurdu yol kenarlarında, yeni çiçek açmış. Eve yaklaştıkça mesud olur, şayet işe yaklaşıyorsam geri dönüp bir tur daha atmak isterdim.

En çok da bunu söylemeyi severdim:

Reklamlar

6 comments on “Tek Kişiydim

  1. Shiprim dedi ki:

    Bunu devam ettirsen güzel öykü çıkar. Şöyle mesela:

    ” …İşte o günlerde, hemen her gün eski okulun duvarında oturan iki küçük kız çocuğu görmeye başladım. Tam da olması gerektiği gibi, bahar mevsimini bekleyen ilk çiçekler gibi açmaya başlamıştı onlar da belli ki, tüm kış mevsimi boyunca bir kez dahi görmemiştim zira. Çiçekli elbiseleri, zaman zaman papatyalardan yaptıkları taçlar, bazen de -üç kuruş harçlıklarıyla aldıkları çok belli olan- külah dondurmaları ile alçak duvarın gölge alan tek kısmında oturur, serçe kuşlarını kıskandırırcasına sohbet ederlerdi…”

    :)

  2. Fulya Yerlikaya dedi ki:

    O kadar hoşuma gitmeye başladı ki yazdıklarını okumak, sabah ilk iş burcumu okurdum hep şu İrem su denen hatunun yorumundan, google readerı senin yazılarını okumak için kullanır gibi bir hale geldim. Gene çok tatlı. İnsanı, ya evet bende neler var buna benzer geçmişte diye düşündürten bir tarzın var. Çok sempatik ve saglıklı beyin dalgaları yayınlamamızı sağlayan pozitif bir dilin var.

    • peacefulmarvin dedi ki:

      Teşekkür ederim :) Yani ediğin gibi bir etkisi oluyorsa yazdıklarımın ne güzel.
      Ayrıca G.reader’dan kimin takip ettiğini de bulmş oldum. :)

  3. Fulya Yerlikaya dedi ki:

    Oluyor gerçekten, yeni bir kitap okuyorum, duygusal zeka – sosyal zeka ile ilgili. İlişkilerin, hayatımızda temas ettiğimiz kişilerdir, müziklerdir, filmlerdir, toplum üyeleridir, hepsinin tarzının üzerimizdeki etkilerini anlatıyor. Dün fark ettim sanırım, içimi artık – içimi sıkmayan şeyler ( insan – nesne hersey ) açıyor. Kitapta da negatif ilişkilerin zehir kadar zararlı oldugunu söylüyor fiziksel saglıgımız için. Senin yazdıklarını neden bu kadar sevdiğimi dün gece kitabı okurken de düşünmüştüm. Ben de takibe devam edeyim ;)

  4. Onur dedi ki:

    ‘Bir de işe bisikletle gidip gelirken, caddede trafiğin gürültüsüne de güvenip, aldırmadan şarkı söylerdim. ‘

    Ben de buna paralel olarak geceyi çok severim. Çünkü kusurları gizliyor..

    Bu arada şarkı çok hoşmuş ..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s