Anlar, Karşılaşmalar, Çağrışımlar #7

Yemek yeme anı, insanın en savunmasız anlarından biri gibi görünmüştür hep bana. Bazen farkettirmeden incelerim insanları, yemek yerlerken. Yüz ifadelerini izlerim. Dikkatleri değişir mesela. Çok yakın mesafede ama olmayan bir şeye odaklanır bakışları.

Ortama göre farklılık gösterebilir tabi davranışlar. Kalabalık yenen bir yemekse, ayak üstü atıştırmaysa farklı; yemeğin türüne göre, mesela çorbaysa, sandöviçse farklı, kahveltıysa farklı olur. Ama yine de, şartlar ne olursa olsun, dikkatlice baktığında, bazı anlarda ele verir kendini.

Yutkunurken yalnızsındır, çaresiz ve savunmasız. Yalnızca önündeki yemek ve sen varsındır. Dünya, hayat ikinizin arasında gider gelir. O an, yalnız o eyleme aittir, sanki yemesen bir dakika sonra ölecekmişsin gibi. Tamamen teslim olmuşsundur.

……….

Aslında her ağaç bir Ent.

……….

Mutlak huzur ve mutluluk simulasyonlu Matrix yapsınlar, tüm yaşam haklarımı teslim edebilirim. Yoksa şu bahsettikleri öbür dünya böyle bir şey mi diye de geliyor aklıma hani. Ama orada bir belirsizlik, bilinmezlik var. Kesin şartlar olmalı, yoksa olmaz.

.

Reklamlar

4 comments on “Anlar, Karşılaşmalar, Çağrışımlar #7

  1. Shiprim dedi ki:

    Öteki dünya o kadar flu ki benim için.. Hiç bilemiyorum, güvenemiyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s