Bırakalım Bu İşleri

Farkettim de, bugünlerde hayatın anlamını arayan arayana. Kiminle bir sohbete otursam laf dönüp dolaşıp bu mevzuya gelip dayanıyor. Dayanıyor diyorum, çünkü orada kalıyor, tosluyor; bilmeden çıkmaz bir sokağa sapmış gibi, dipsiz bir bataklığa saplanmış gibi, orada kalı kalıveriyor mevzuu.

Şimdi ben de böyle bir giriş yaptıktan sonra lafı bir sonuca vardıracağım sanmayın sakın. Aslında tek amacım bu bataklıktan kurtulmak. Günü kurtarmak bir nevî.

Hani şimdi karşılıklı oturmuş kahvelerimizi yudumluyor veya biralarımızı yuvarlıyor olsaydık bile, bu bağlamsız konudan uzaklaşmaya çalışırdım. Konuyu dağıtır, sohbeti kaynatırdım. “Sen güzel ıslak kek yapıyormuşsun, onun tarifini versene hele” derdim.

Şu pek kıymetli kalın kafalarımızı nelerle ve ne diye doldururuz, sorarım size. Günün sonunda, her gün olduğu gibi, başımızı o melun yastığa koymayacak mıyız? Kimimiz o an, kimimiz saatler sonra, bir sağına bir soluna dönmekten yorulmuş halde, derin uykularına dalacak. Sonra yine ve yine, hep yine birbirinin tekrarı günler, hayatlarımız…

Ben en çok neyi merak ediyorum bilir misiniz; insanı uyku tutmadığında, o bitmek bilmez gece boyunca neler dolanır durur  kafaların içinde. Hangi düşünceler zincirlerini koparır? Yok şu yok bu, şu şöyle bu böyle diye diye ne dünyalar kurulur, sonra peşisıra yıkılır… Hani ben kendimi bilirim de, en çok diğerlerini merak ederim. Ama tam böyle düşünürken, bir an aslında hep ama hep aynı olduğumuz gelir aklıma.

Her şey ne saçma. Ne garip, ne gereksiz… Ama ne güzel bazı şeyler.

Çok güzel, vapurlar falan…

.

Reklamlar

7 comments on “Bırakalım Bu İşleri

  1. Shiprim dedi ki:

    “Bugünlerde herkes gitmek istiyor” diye başlamışsın gibi olmuş.. Ama bulamadığımız için o anlamı bir türlü, ister istemez gidiyor böyle. Ha aslında evet, tam olarak bütünleşmek, tam olarak bırakmak lazım kendini hayata. “Gelişine vurmak” lazım. Lazım da, ne kadar mümkün..

    Belki de bir ıslak kek yapmalı. Var mı sende tarifi?

  2. Onur dedi ki:

    Ne güzel yazmışsın. Siteni youtubede deniz kokusunu dinlerken keşfettim. İlk olarak bu yazıyı okudum ve kendimi buldum diyebilirim. O kadar çok şey varki kafamda bu düşüncelerin çokluğundan neyi düşündüğümüde unutuyorum bazen. Hayatın anlamsızlaştığı zamanlarda bir çıkar yolu bulmak gerçekten o kadar zorki. Ne biliyim işte, böyle bişeyler ..

    • peacefulmarvin dedi ki:

      Heh işte, o düşünce kalabalığından hep. İpin ucunu bir tutturamıyoruz ki. Hiç bir zaman da bilemeyeceğiz, sanki..

  3. Onur dedi ki:

    Kesinlikle. Şuan deniz kokusunu (en az 5 kere dinledim) dinlerken ve biramı yudumlarken tekrar düşündüm de dediğin gibi haklısın ipin ucunu bir türlü ( ne yaparsak yapalım, ne kadar çok istersek isteyelim) tutturamıyoruz. Ne kadar saçma bir düzen. Ve bu saçma düzen içinde kendimizi bulmaya çalışan ‘bizler’ ne kadar çaresisiz aslında.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s