Korkudan Ağlamak

Ağlamanın türleri vardır, hepimiz biliriz. Üzüntüden, kederden ağlamak, sevinçten ağlamak başta gelir. Bir de sinirden ağlamak vardır, o çok sinir bozucudur. En beklenmedik yerde ağlatır insanı, “bakın çok sinirliyim, yıkar geçiririm” izlenimi vermek şöyle dursun, ciddiye alınma ihtimalini bile siler süpürür. Rezil olduğumuzla kalırız ancak.

Ama bir de korkudan ağlamak vardır ki, ağlama türleri içinde benim en  çok hoşuma gidenidir. Komik bile gelir hatta.

İnsanın herhalde en çaresiz olduğu, ya da olduğu demeyelim de, hissettiği anlardan biridir. Artık korku öyle bir dereceye gelmiştir ki, içinde bulunulan durumdan kurtuluş umudunun kalmadığı gibi, bir de gidişatın daha da acılı olacağına dair inanç, umudun yerini almaya başlamıştır.

Benim ilk aklıma gelen, nedense, yolunu kaybetmek ve onun peşinden gelen korku. Hiç böyle bir şey gelmedi başıma ama herhalde çok korkardım gibi geliyor. Ücra bir yerlerde, yol iz soracak insanın bile olmadığı, hatta belki tehlikeli hayvanların kol gezdiği, ya da aç susuz kalma tehlikesinin bulunduğu durumlarda. Ama birileri tarafından kasıtlı olarak alıkonulmak ya da doğal afetlerden falan da bahsetmiyorum. Benim kastettiğim, kişinin tamamen kendi salaklığından kaynaklanan durumlar. Bilmeden yanlış bir yola sapmak, arbanın benzininin bitmesi ve mahsur kalmak gibi.  Tam o sırada da tuhaf sesler duymak işin doruk noktası olur artık.

İnsanın en aciz yanıyla yüzleştiği anlardan biri gibi gelir bana hatta. Ama yine de o gülünç yanını düşünmeden edemiyorum. Kişinin kontrolünü kaybetmesi ve bir anlamda da gerçeklikten kopma noktasıdır çünkü. Soğukkanlı düşünme ve hayatta kalma içgüdüsünün iflas ettiği, yani bir anlamda pes edildiği bir hal.

Ama belki de, benim burada resmini çizdiğim kadar içler acısı bir durum değildir. Ağladıktan sonra insan bir rahatlar ya hani, içini döker bir nevî, işte bu da o hesap.

Tabii ben hâlâ, mezarlıktan falan geçerken ya da karanlıkta ıssız bir yerde yürürken, şarkı söylemeyi tercih ederim, o ayrı.

Son olarak, şunu da eklemeden geçemeyeceğim: “Ödü b.kuna karışmak” afedersiniz. Özetliyor gibi sanki değil mi? Evet.

Reklamlar

3 comments on “Korkudan Ağlamak

  1. Shiprim dedi ki:

    Korkudan değilse de hiç, zira kolay kolay korkmam hiçbir şeyden, tanrı da dahildir buna, müzikten ağlamışlığım çoktur, tıpkı İncesaz dinlerkenki gibi.

    • MARJİNAL dedi ki:

      (AĞLAMAK, GÜLMEK .KORKMAK, ÖFKELENMEK, BUNLAR ETKİ TEPKİ SONUÇLARININ TEZAHÜRÜDÜR VE GAYET NORMALDİR ÖNEMLİ OLAN ŞU OLSMALI, KONTROLÜ ELİNDE TUTMAK

  2. peacefulmarvin dedi ki:

    Müzikten ben de çok ağlamışımdır, İncesaz da dahil.. :)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s