Evren’in On Sekiz Günü: 6. Gün

15 Temmuz 2011

Günler gittikçe birbirine benzemeye başlamıştı, kaçınılmaz olarak. Böyle yerlerde düzen ve kurallar önemliydi ve bu da belli bir rutini beraberinde getiriyordu. Böylesi de onun için daha kolaydı. Fazla bir şey düşünmek zorunda değildi. Yalnızca düzene uymak yeterdi, işini de nasıl olsa yapıyordu. Tabii bu ancak geçici bir süre için katlanılır bir durumdu ve zorunlu bir “birarada yaşama” halinde gerekliydi de.

Günlük programına uymuş ve bezmiş bir şekilde eve varmıştı. Pek yorgun sayılmazdı, hatta bir önceki güne göre son derece hafif geçmişti işi. Ama o sıcak yok muydu! Eve varır varmaz, kendini yatağa bıraktı. Amacı biraz dinlenmekti ama yattığı yerden doğrulamadı, ta ki akşam yemeğine kadar. Başını yastığa koyduğu anda sanki akışkan bir hale gelmiş, sıcaklık ve kendi ağırlığının baskısıyla, temas ettiği her yere nüfuz etmişti. Artık yatakla bir vücuttu. Gündüz uykusunun ayrı bir ağırlığı da vardı. Ara ara daldıkça, bilinci bulanıklaşmaya ve ona tuhaf tuhaf, rüya sayılamayacak hayaller gösteriyordu. Üstelik bazen bu hayalleri kontrol edilebilir rüyalar haline sokup duyularını da harekete geçirmeyi öğrenmişti. Gündüz düşlerinin farklı yanı da buydu.

– – –

Ve her günkü gibi;

Akşam yemeği, çay, dizi (SG Atlantis), kitap okuma.

– – –

Bazı anlar sıcak öyle bastırıyordu ki, artık sıcaklığı hissetmiyor da yalnız üzerine yüklenen tonlarca ağırlığı taşıyor gibi geliyordu. Bu bunaltıdan kurtulmak mümkün değildi. Pencereyi açık bırakarak yatmayı denedi, ama artık hesaplayamadığı bir zaman sonra hâlâ uyuyamamış olduğunu farketti. Bu iyice huzursuz etmişti, üstelik gecenin geç saatlerine kadar yakındaki anayoldan gelen arabaların sesi de iyice güçleştiriyordu uyumasını. Hiç durmayan bir gürültüydü bu. Öyle bildiğimiz şehir trafiği gibi değildi üstelik, yoğun olmasından değil, şosede hızla giden lastiklerin hışımla çıkarttıkları bağırıştı. Kaç defa bir sağına bir soluna döndüğünü de unutmuştu artık.

Neden sonra, kalkıp başucundaki pencereyi kapattı ve tekrar yatağa bıraktı kendini. Nihayet uyumuş olmalıydı, uyanabildiğine göre…

.

Reklamlar

2 comments on “Evren’in On Sekiz Günü: 6. Gün

  1. Shiprim dedi ki:

    Yatakla bir olmak ne kadar da öyle hakikatten. Ayrıca ne kadar da saçma bir cümle oldu bu.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s